<for English translation scroll down>

Joost, lieve broer

Jij bent altijd de archetypische grote broer geweest. Een voorbeeld in veel opzichten, naar wie ik vaak opkeek. Je was nooit autoritair; je legde niemand iets op. Wel was je uitnodigend: met je energie nodigde je mij - en anderen - vaak uit om mee te doen. Je management kwaliteiten heb je in die zin al op vroege leeftijd binnen onze familie weten te ontwikkelen.

We deden veel samen als kinderen: hockeyen en voetballen met de buurtkinderen, lego, van alles. We hadden ieder onze eigen stijl: Jij maakte iets dat kon bewegen, dat iets kon doen, met tandwielen en zo, en ik maakte iets dat er mooi uitzag, maar waaraan niks bewoog. En in plaats van dat jij mijn maaksel nutteloos vond en ik de jouwe lelijk, bewonderde jij het mooie aan mijn maaksel en ik de ingenieuziteit en het leuke (wat je ermee kon doen) van die van jou. Postive reinforcement hebben we van jongsafaan thuis geoefend.

Jij was vaak de spil binnen de familie om samen met de broers en zus iets te organiseren. Zo hebben we vroeger vaker het kerstverhaal opgevoerd, als soortement toneelstukje, voor onze ouders en visite die er dan vaak was. Ik weet nog hoe wij dagenlang (of was het weken?) het kerstverhaal van Dick Bruna aan het overtekenen waren om dat dan voor te dragen, begeleid door blokfluit en jij die de tekst voordroeg. Jij was meestal de regisseur en ook de inspirator.

Ook droegen we wel eens een zelfgemaakt journaal voor (papa houdt tenslotte zo van het journaal). Het hoogtepunt was dan het weerbericht: het sneeuwde en hagelde en er was een orkaan en een tornado en een overstroming en daarna was het dan 30 graden met zonneschijn. Als meteoroloog zou ik daar nu mijn vraagtekens bij zetten wellicht, maar leuk was het wel.

Je was altijd heel veelzijdig. Spontaan en gezellig, en ook diepgaand en serieus. Een techneut, maar ook heel gevoelig en je kreeg steeds beter contact met je emoties. Juist in je laatste jaar hier heb je je gigantisch ontwikkeld. Spiritueel en emotioneel. Je gelooft in wonderen. En dat doe ik ook. Wellicht is het een wonder wat je allemaal gedaan hebt in je leven. Wat je allemaal betekent voor zoveel mensen. De manier waarop je je ziekte hebt getrotseerd, en ondanks alle tegenslagen bleef genieten van het leven. Dat vind ik heel knap. En hoe je nu ongetwijfeld ook vrede hebt met waar je nu bent. Je bent in vrede heengegaan. Je leeft voort in de herinnering van velen. En we zullen je herinnering levend houden.

Tot ziens, Joost. Ik houd van je.
Joost, dear brother,

You have always been a real “big brother”. An example in many ways, whom I often looked up to. You were never authoritative; you would never force something upon someone. Rather, you were inviting: with your energy you often invited me – and others - to participate. As such you have started to develop your management qualities already at an early age in our family.

We did many things together as kids: playing (field) hockey and football (soccer) with the neighborhood kids, lego, all kinds of things. We each had our own style: you made something with moving parts, which could do something, with cogwheels and such. I made something that looked nice but which couldn’t move or do anything. You wouldn’t judge what I made as being useless, and I didn’t judge yours as being ugly. Instead, you admired the beauty of what I made and I admired your ingenuity and the fun stuff you could do with yours. Positive reinforcement is something we have practiced at home from an early age on.

You were often the centre when it came to organizing something with the brothers and sisters. As little children, we often performed the Christmas story as a kind of play, for our parents and visitors who would often be there at Christmas time. I remember how we spent days (or was it weeks?) copying and drawing Dick Bruna’s Christmas story in order to use it for our performance, accompanied by flute and you, reciting the text. You were often the inspiration as well as the director.

We also performed our own homemade news on several occasions. (After all, papa liked the evening news so much.) The highlight would be the weather forecast: it snowed and hailed and there was a hurricane, a tornado and a flood, followed by 30 degrees Celsius and sunshine. As a meteorologist, I would perhaps question such a forecast right now, but it sure was fun.

You have always been well-rounded: spontaneous and fun, while also being deep and serious; a techie, but also very sensitive, and you got better and better in touch with your emotions. Especially during your last year, you have developed yourself immensely, spiritually and emotionally. You believe in miracles. And so do I. Maybe it is a miracle what you all have done in your life. What you mean to so many people. The way in which you faced your disease, and despite all tribulations kept on enjoying the small things in life. That I find admirable. And how you have accepted where you are now. You left in peace. You will continue having a place in the hearts of many. We will keep your memory alive.

See you, Joost. I love you.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.